"Bloemen uit het ijspaleis"

Bloemen uit het ijspaleis

Al meer dan 8000 jaar kweken mensen vlas, een plant met mooie blauwe bloemen. Minstens net zo oud is het sprookje van de schaapherder die een bosje kreeg van de ijskoningin. Het zette zijn leven op zijn kop.

Met vlas kun je echt alle kanten op. Het is een tuinplant, zijn blauwe bloemen staan mooi in de vaas en zijn takjes worden in boeketten gebruikt. Vroeger was vlas vooral een grondstof voor linnen. En het gaat nog verder, want van geperst vlas werden verkeersborden en tennisrackets gemaakt.

Een schaapherder in een koud en ver land droomde van een mooi land achter de besneeuwde bergen, en op een dag besloot hij op pad te gaan. Het was een roteind lopen, maar uiteindelijk kwam hij bij een paleis van sneeuw en ijs. Daar stond een beeldschone vrouw op hem te wachten. Op haar hoofd droeg ze een kroon en in haar hand hield ze een boeket geurende blauwe bloemen.“Je verdient een beloning voor je doorzettingsvermogen”, zei ze. “Zeg me wat je hebben wilt. Goud, zilver, edelstenen…”
“Dank u, koningin. Maar ik zou graag wat van die blauwe bloemen willen.”
“Je hebt goed gekozen. De bloemen zijn mijn kostbaarste bezit, ze zijn van jou!”

Toen hij weer thuiskwam, waren zijn schapen waren verdwenen. Met zijn vrouw plantte hij toen maar de bloemen op zijn land. De volgende ochtend keken ze uit over een veld met allemaal blauwe bloempjes. Ze waren stomverbaasd.

Plotseling verscheen de ijskoningin in haar mooie jurk. “Verzorg deze bloemen goed, ze zullen u en alle andere mensen van kleding voorzien.” En ze verklapte het geheim om uit de plantjes fijne draden te spinnen. Sindsdien verkochten de herder en zijn vrouw linnen. En ze leefden nog lang en gelukkig.