"Een hekel aan water"

voorkeur voor droge voeten

In 1753 zocht Linnaeus naar een geschikte naam voor een exotisch ogend plantje dat op bomen en rotsen voorkwam. Hij vernoemde het naar een Finse bioloog met een spreekwoordelijke hekel aan water.

In achttiende-eeuws Finland was het gebruikelijk dat mensen hun eigen achternaam kozen. Toen een jonge biologiestudent eens van Finland naar Stockholm reisde, werd hij enorm zeeziek. Het was zo erg dat hij besloot om de terugreis, meer dan duizend mijl rond de golf van Bothnia, te voet af te leggen. Eenmaal hersteld, wist hij hoe hij zichzelf voortaan zou noemen: Tillander, wat 'over land' betekent.

Dit verhaal ging natuurlijk rond als een lopend vuurtje. Vooral toen Elias Tillands naam begon te maken als professor in de biologie aan de universiteit van Abo. Hij schreef onder andere een catalogus van planten die rondom Abo voorkwamen. Het is dus niet zo gek dat Linnaeus, een man met gevoel voor humor, ervoor koos om een plant die op rotsen groeit Tillandsia te noemen.

Toch is het ook wel dubieus te noemen. De meeste Tillandsia's hebben inderdaad weinig wortels en groeien op bomen of rotsen. En de dikkere grijsbladige soorten komen inderdaad in drogere gebieden voor. Maar je hebt ook dunbladige Tillandsia, die in regenachtige gebieden groeien en juist erg van water houden. De Tillandsia is een schitterende plant om in huis te hebben. Maar let dus even op of je een dunbladige soort koopt, of eentje met dikke grijze bladeren. Dan weet je meteen of je hem veel of weinig water moet geven!