"Een schot in de roos!"

Een bloem met vele gezichten én geschiedenis

Bloemen als sneeuwballen. Rode bessen in de zomer. Herfstkleuren in het najaar. Viburnum of Gelderse roos heeft vele gezichten. En jagers maakten er ook nog hun pijlen van! Goed, we hebben het hier wel over de prehistorie, of iets daarna. De tijd waarin de laatste dinosaurussen het loodje legden en de mens rechtop ging lopen.

Die mens ging jagen en dat deed hij met knotsen, speren en… met pijl en boog. Zijn allerbeste pijlen sneed hij uit Viburnum hout. Want zo'n pijl vloog letterlijk pijlsnel en trof vaker doel dan pijlen van andere houtsoorten. In sommige periodes kwam Viburnum in ons gebied niet voor. Dan moest de jager zich met pijlen van wilg, berk of kamperfoelie behelpen.

Ook de koker waarin de jager zijn pijlen droeg, maakte hij het liefst van Viburnum. Het hout van de Gelderse roos is sterk. Maar bovendien zag het er goed uit: zo'n setje pijlen met bijpassende schacht. Daar mocht je echt mee gezien worden!
Ook als het om de pijlpunt ging, waren de jagers 'modebewust'. In de bronstijd waren vuurstenen pijlpunten zwaar favoriet. Die doodden met gemak een dier, maar… ze gingen er ook dwars doorheen. Later kreeg het type vogelpijl de voorkeur: een Viburnum houten steel met een pijlpunt van een stukje gewei. Daarmee schakelde je je prooi uit, maar liet je de buit mooi in tact.

Goed, dat is allemaal verleden tijd. Met pijl en boog schieten we tegenwoordig alleen nog op de kermis. Maar veelzijdig is de Viburnum nog altijd: in het voorjaar, de zomer én de herfst. Deze plant is een schot in de (Gelderse) roos!