"Ruiker van optimisme"

Bij veel werken van kunstschilder Marc Chagall spatten het leed en de bittere pijn er vanaf. Maar wie goed kijkt, ziet ook bloemen van liefde en verdraagzaamheid.

Chagall werd in 1887 in Wit-Rusland geboren in een joods gezin. Hij groeide op in een tijd van pessimisme, angst en onverdraagzaamheid. Zijn leven speelde zich voor een groot deel af in een duistere en wrede wereld. Hij verloor zijn familie en ook zijn geliefde Bella.

Maar door alle ellende heen schilderde hij in zijn duistere werken toch ook steeds 'een poëtische ruiker van optimisme'. En na het vinden van een nieuwe liefde zette Chagall, letterlijk en figuurlijk, weer bloemen op tafel.

In Nice, in zijn nieuwe vaderland, kon hij de vreselijke jaren definitief van zich af schudden. Het was alsof hij in het bloemenparadijs terecht was gekomen. Hij was niet meer te stuiten: met doek en penseel maakte hij honderden bruidsruikers, voor al zijn fantasiebruiden wereldwijd. Hij overleed uiteindelijk in 1985.

Voor wie zich afvraagt of er nog hoop is in donkere tijden, zijn het werk en het levensverhaal van Marc Chagall een inspiratiebron.